India deel 3 scooteravonturen...verdwaald

Het verkeer is werkelijk bijzonder . Alle voertuigen lijken kriskras door elkaar te rijden, koeien en honden hebben ook hun eigen manier van deelname in het verkeer. Iedereen rijdt bovendien links oh en toeteren doet iedereen. Dat toeteren is niet zoals bij ons meer iets van " hee hoi ik kom eraan!"

De eerste avond namen dochter en schoonzoon ons mee uit eten. Het is hier om 18.30 echt donker. Er zijn geen straatlantaarns, het licht langs de weg komt van de winkeltjes en eethuisjes. Zodra je een dorpje achter je laat is het stikdonker. Grandpa zat bij schoonzoon achterop en ik bij dochter, dat ging hard man. In het donker moet je extra goed opletten , zie je een vage schaduw op de weg dan is dat waarschijnlijk een koe die oversteekt of er liggen een paar lieve koebeesten te slapen midden op weg, ook honden leven zo hun eigen leven, prachtig maar bloedlink hoor. Gewoon toeteren als je iets onverwachts ziet :) grandpa en ik toeteren heel wat af  :)

Een brommer of scooter is niet voor max twee personen. Hele families passen erop. We zagen een man en vrouw met twee kindjes. Man aan stuur met een klein ventje voor zich, mama zat achterop met een baby onder haar arm, nog wat tassen met boodschappen, t paste allemaal. Bussen en kleine gele taxi's zitten bomvol. Niemand draagt een helm en de bussen hebben soms geen deuren ( voak ben je te bange zeg maor)

Grandpa en ik togen gisterochtend enthousiast op pad met de scooter. Grandpa reed en ik zat achterop. Gewoon beetje toeren hè. Na een poosje kwamen we in een dorp, leuk, hier naar links daar naar rechts en in no-time wisten we niet meer waar we zaten. De straten werden smaller, werden onverhard we voelden ons bijzonder ongemakkelijk. Er waren veel mensen, armoedige huisje , stalletjes, oude mannetjes met blote billetjes met alleen een lendendoek om, welke kant moesten we op! Na een poosje moesten we de weg vragen. En daar kwamen onze westerse vooroordelen, de akelige verhalen , ze fluisterden in ons hoofd...niet doen, pas op want je weet maar nooit...Oh iedereen was aardig maar wij ietwat wantrouwig , we voelden ons bijzonder schaamtevol. Een vrouw wees ons de weg, helaas afgesloten. Een groepje mannen riepen iemand naar voren die toch die kant op moest we konden zo meerijden...we vonden het toch een beetje spannend ...de lieverd kwam ons achterna en reed voor ons uit naar een kruising vanwaar we het weer wisten. Thank you very very much! Dochtet had dikke pret om ons, de mensen zijn zo aardig mam, ze willen zo graag helpen ! 

S avonds reden we samen met de jongelui nog eens dezelfde kant op, om bier te halen, misschien hebben ze daar de witte oude-lui wel herkend ,  opa en oma die de weg kwijt waren .

Tijdens een wandeling zagen we tot onze grote verbazing een koe met gouden horens  ! Waarschijnlijk een overblijfsel van het Pongalfeest. Dit feest duurt 4 dagen. Een van die dagen is voor de dieren, ze worden dan allemaal gewassen en daarna versierd met kleurige stippen of handafdrukken, sommige krijgen een bloemenslinger. 

Gisteravond reden we ook langs een tempel waar veel mensen zaten te eten. We stopten even om te kijken, iemand zwaaide naar ons en we werden uitgenodigd om mee te eten. Hoe bijzonder is dat! In het tempeltje vereerden ze een god voor de vrouwen, very powerfull! Zo gaat dat hier, dochter en schoonzoon leven hier , hebben er zoveel opgebouwd, heel speciaal. Grandpa en ik zijn in een kompleet andere wereld beland.

Liefs grandma

We zijn er! India deel 2.

Eerst de foto's van gisteren

Schillen en persen van suikerriet

Voorraadje suikerriet

Koeien uit het niets of eigenlijk uit het overal :)

Morgen vertel ik over onze ritten in het donker en hoe grandpa en ik vanochtend verdwaalden, hoe we in een tempeltje mochten eten en over een koe met gouden hoorns. We moeten nu echt gaan slapen.

Liefs grandma

We zijn er 😀

Na een lange vliegreis van Dusseldorf naar Dubai ,van Dubai naar Chennai ..

We hadden de koffers gehaald en liepen door de deuren de warmte in en daar vloog dochter ons om de hals ! Ze had gewoon de controles genegeerd jaaaaahaaa huilen ! Zo blij zo blij. 

Ze waren met de taxi gekomen om ons op te halen. Voor hun ook een hele reis drie uur heen en drie uur terug. 

Onderweg viel er vanalles te zien. Chennai is een hele grote stad en werkelijk alles rijdt,loopt , schuifelt over de weg inclusief koeien en geiten. Wat een indrukken. We aten onderweg een hapje , de jongelui weten precies wat alles is. De chauffeur van de taxi is een goede bekende van ze. Langs de kant van de weg staan allerlei stalletjes met fruit de. We stopten voor een bekertje versgeperst rietsuiker sap.

Ik had foto's gemaakt van het kraampje dat is dan een tafeltje een generator, een rietsuiker pers, temidden van veel plastic afval, langs de kant van de weg. Een bekertje kost 50 roepie maar toen ze de  bleke westerse koppen van grandpa en mij zagen verhoogden ze de prijs , handeltje hè 😏. Het sap was echter heerlijk! Toen we terugliepen naar de auto stonden daar gezellig twee koeien te staren..werkelijk ze lopen overal 😊 Ik zal eens zien of ik de fotoos kan plaatsen..heb net een tabletgeval maar ben er nog niet zo handig mee hihi

Nu zit ik op een terrasje van ons guesthouse, kijk deze foto is gelukt Yes!

 Even hebben we geslapen . Dochter en schoonzoon regelen een scootertje voor ons, kunnen we morgen een beetje toeren hier. Morgen een nieuw avontuur . 

Liefs grandma

Nog een nachtje slapen .....

Zo spannend, de laatste dagen hebben we koffers gepakt, huis aan kant gemaakt, laatste haantje geslacht, gisteren mijn verjaardag gevierd, we zijn er helemaal klaar voor. Nog een nachtje slapen en dan gaan we!!! Oh ik heb zo'n zin om dochter en schoonzoon te zien ! 

 Ik hou jullie op de hoogte hoor want waar de jongelui wonen past helemaal bij het thema van t blogje 

Zeer veel liefs Granny en grandpa

nog één nachtje slapen....

dan gaan we!!!

Alle voorbereidingen klaar, hanen geslacht, huis op orde, briefje voor de dierverzorgers, offers gepakt, tank vol, we zijn er klaar voor. Morgen reizen we naar India ( dv  dan he) Ik zat laatst te bedenken dat ik niet eens heb verteld waar we naar toe gaan. Nou we gaan naar Auroville, een eco-village

bruno banani kippen en hollen maar :)

Het slachten is bijna gedaan, ja bijna, want een van de jonge haantjes ontsnapt me telkens , ik denk dat hij den ellende al ziet aankomen, ik krijg hem niet te pakken.. zucht. Donderdagavond vingen grandpa en ik twee van de oude kipjes om naar zoon te brengen. Volgens Maartens Moestuin kun je een gevecht tussen nieuwe en oude bewoners van een kippenhok voorkomen door ze dezelfde geur te geven ( lees een oud parfumpje ofzo). Grandpa moest van mij een oud flesje bruno banani opofferen voor dit experiment. Vol goede moed togen we naar zoon, de twee bejaarde kippen in een doos. Zoon heeft een stalletje waar twee geiten, een lief zwart varken, twee hanen en drie kippen wonen. De geiten vonden het bijzonder interessant , het varken had net een nieuw stro-pakje ontdekt en met een hoofd vol gewroet stro kwam ze ons begroeten ( verdraaide varken daar gaat de verse stro mopperdemopper , zoon aan t woord) De hanen zaten hoog, de kippen laag en allemaal kregen kregen ze een volle lading van Bruno B inclusief de nieuwe he  :)
Thuis haalden we de jonge hennetjes uit hun hok en zetten die op stok bij Joep en zijn laatste wijfie, ook zij maakten kennis met Bruno B. Het hielp trouwens helemaal niets want de kippen bij zoon zitten nog steeds in de stal, ze worden gewoon terug gejaagd als ze naar buiten willen. Hier is het experiment ook mislukt er is een hoop gepik in het hok, afijn het zal wel rustiger worden denk ik, de tijd zal het leren. t Was weer een mooi avontuur :)

De rest van de tijd bestaat uit hollen. Boel aan kant maken, koffertjes kopen, naar zwangere dochter in Ermelo om mee te helpen met klussen. Wasjes draaien, migraine krijgen en oh morgen weer werken buiten de deur. t Komt allemaal goed :)

liefs grandma.

voorbereiden op de reis en baby knuffelen

We bereiden ons voor op de reis naar India, nog 10 dagen en dan vliegen we! We zoeken wat zomerkleren uit om de eerste dagen te dragen, niet teveel want kleding is daar erg goedkoop. Een op maat gemaakt setje kleding kost nog geen 30 euro, is in een paar uurtjes klaar en de plaatselijke bevolking vaart er wel bij. De paperassen liggen al klaar, netjes in een mapje. Bij de voorbereidingen horen ook andere karweitjes, in en om het huis moet nog wat meer opgeruimd, er moet wat extra voer voor de beesten komen, enz enz. Dinsdag deed ik boodschappen voor dochter, ze had een verlanglijstje gestuurd :), allemaal spullen die daar niet te krijgen zijn. Gisteren maakte ik een rondje Gelderland met t autootje, eerst naar dochter en kleine Nora voor t baby knuffelen ( ja dat doe ik ook int voren want straks mis ik een aantal weken ) daarna door naar liefste zus' diploma uitreiking, gezellig. In de moestuin ben ik ook wat aan het rommelen. Vorige week werd het snijbietbed leeggehaald en omdat ik toch bezig was haalde ik de meeste prei er ook uit , hop in stukjes gesneden en per portie in de vriezer. Er staan nog een paar preitje voor "het vers ".
Wat deze week echt moet gebeuren is het slachten van de haantjes, er lopen er nog twee los ( in het hok zorgen ze voor veel onrust) De gevederde mannen slapen in een hoge conifeer achter het konijnen hok. Grandpa kreeg van de week de schrik van zijn even toen hij op een morgen de konijnen eten wilde geven. Zie je t voor je, grandpa die om 7.00 , in het donker, met een gieter water en een bakje voer, het knienehok open doet en vervolgens vlak boven zijn hoofd een harde kukel als GOEDEMORGEN krijgt. De arme kerel kreeg bijna een hartverzakking! :)  afijn, de jongens moeten in de vriezer . De andere jonge kipjes moeten in het grote kippenhok, zodat het kleine kippenhokje leeg is voor nieuwe broed. In het grote kippenhok zitten nog twee oude dames die heel weinig leggen, maar wel de baas zijn. Deze dames mogen bij zoon gaan wonen. Zo houden we straks een haantje en vier kipjes over.

Ik ga lekker aan de slag, fijne dag

liefs grandma.