zo!...bij gebrek aan titel

Gisteravond hebben grandpa en ik op de kleinkindjes gepast, oh alles is daar klaar voor de nieuwe beeb. Een derde ( of vierde of vijfde wat jij wil :) ) is meer een gezinsgebeuren vind ik. Het hele gezin kijkt uit naar de komst van het nieuwe kleintje. Zo heeft kleinzoon Mart een eigen baby in zijn buikje "hij weet het nog niet dat dat niet kan" aldus zijn grote zus van 5 die al even uitgevogeld hoe die baby eruit zal komen.  Ik weet nog van toen haar broertje geboren werd dat ze haar lievelings muis ook de borst zat te geven "eerst de ene zoooohe even boeren en nu de andere" hopla shirtje omhoog , liefdevolle blik naar beneden liiiieef!
Ik vroeg aan Mart hoe het kindje in mama's buik heet .."lieverd" was het antwoord, aah smelt :)

Vandaag haalde grandpa nog een wagentje houtsnippers, een nieuwe lading aardappelen werd gepoot en ik had nog genoeg energie om een aantal paadjes te fatsoeneren . Jammer genoeg ging het toen regenen, he ik wilde vanavond na het eten nog wat bieten zaaien . Nu is het een modderbende, misschien morgen na het werk even.

We eten elke week nog zeker 4 keer uit onze voorraad, diepvries, weck en de bieten in de emmer zien er nog steeds appetijtelijk uit, hoe bijzonder is dat! Er liggen zelfs nog appels in de kelder, wel een beetje aan de zachte kant maar nog goed voor een crumble. We hebben warempel nog nooit zo lang appels van onze eigen grond kunnen bewaren/eten.

Een lekker receptje voor een crumble vond ik in dit filmpje, in het recept worden blauwe bessen gebruikt maar met appels is het ook zalig.

Ook zó lekker met een dot dikke yoghurt of een bolleke ijs.

liefs grandma.

nogal verdrietig, verhuizing, yoga en moestuinieren

Wat kan er in een week tijd veel gebeuren!

Ik wist al dat een van mijn lievelings cliënten erg ziek was maar zo ziek, nee dat had ik niet voorzien. Ik hoefde maar twee dagen te werken op de andere dagen ging ik toch even op bezoek. Ach mijn arme vriend hij overleed eind van de week. Soms heb je van die cliënten die je raken, waar je een wat inniger band mee op bouwt dan met een andere  ( hoort niet zo, maar ja). Het was een mannetje dat te boek stond als moeilijk maar ik heb dat nooit zo ervaren eigenlijk. Boze buien waren makkelijk om te draaien en man wat had hij een prachtig en uitgebreid arsenaal aan scheldwoorden. Daar kan menig mens nog wat van leren :)  Elk scheldpartijtje ( hij een woord, ik een woord) werd afgesloten met de slappe lach en de woorden "je bent zulf nie goed " Tja, het zal saai worden op het werk.

Met de man van lieve vriendin gaat het ook helemaal niet goed, ze leven bij de dag...:(  He, zo naar en verdrietig.

Afgelopen zaterdag hielpen we schoonouders verhuizen. Schoonmama had al veel opgeruimd maar wat hadden ze veel spullen en zeker de helft staat nog in het oude huis tsjonge jonge. Voor mij een stimulans voor een tweede grote opruim/weggooi ronde hier in huis . Ik had s'nachts nachtmerries van alle spullen die wij  hebben en we moesten over twee weken verhuizen whaaaaaa badend in het zweet werd ik wakker hihi.

Afgelopen week ging ik ook voor het eerst naar yoga. In India waren grandpa en ik met dochter en schoonzoon mee geweest naar een yoga-les. De kinders zijn al super lenig, ze staan gewoon op hun hoofd, hops benen recht de lucht in. De jongelui hebben erg veel pret om ons gehad, kun je je voorstellen, kreunend en steunend en met een nagenoeg paars hoofd ( been hier, arm daar, rug recht, nek lang oooh ook nog ademhalen) deden grandpa en ik ons best. Ik ben hier begonnen in een rustig klasje, beginnen bij het begin, be balanced :) grandpa wil as donderdag ook mee, wie had dat gedacht.

De moestuin staat in de startblokken. Grandpa haalde een wagentje houtsnippers, de meeste paadjes kregen een nieuwe laag dat staat zo mooi. De eerste lading aardappelen zijn gepoot en de meeste bedden onkruidvrij. Morgen nog een wagentje houtsnippers en dan ziet het alles er weer spik en span uit , nice.

Vanmiddag is er een werkoverleg en daarna gaan grandpa en ik naar Ermelo, we passen vanavond op de kleinkindjes zodat dochter en schoonzoon nog een avondje uit kunnen. Begin april verwachten ze hun derde kindje ( ons zesde kleinkind :) )

Ik ga koffie zetten en dan iets huishoudachtigs doen.

liefs grandma.

Time flies

Zomaar weer een aantal dagen voorbij. Vanaf morgen werk ik weer buiten de deur en dan zit de structuur er weer in. Gek is dat, als ik vrij heb neem ik geen tijd om te bloggen dat zit dan niet in mijn systeem hihi .

Afgelopen week heb ik heerlijk wat randkarweitjes gedaan je weet wel van die dingetjes waar je wat uurtjes zoet mee bezig bent maar waar je achteraf niet meer van weet wat nou de noodzaak was...of zoiets  :) ....beetje gekke zin maar je snapt vast wel .

De pootaardappeltjes staan inmiddels op de koude logeerkamer te kiemen , in de tuin liggen al twee bedden te wachten op hun komst. Eind van de week kunnen ze de groenetuin in net als de uien en ik probeer ook vast bietjes te zaaien. Ik ben laat met voorzaaien dit jaar 

, door alle drukte van reizen en babies heb ik de boel gewoon verzaakt. Het kan allemaal nog wel, komt goed.

Vanmiddag ga ik met het basis tuinplan bezig (foei heb ik ook nog niet voor mekaar)

Op mijn verjaardag kreeg ik van de kinders oa twee kookboeken.

Twee heerlijke boeken die ik zeker vaak ga gebruiken. Dit seizoen wil ik meer gaan fermenteren  dat is toch een bewaarmethode die ik muv de zuurkool niet toepas terwijl het toch makkelijk en heel gezond is. 

Nu met pen en papier naar buiten voor Het Plan en vanavond uit eten met grandpa want afgelopen week hadden we zowaar 38 jaar verkering !

Tot snel , liefs grandma.

Voorjaar gevoel

Voor we naar India gingen bestelde ik wat zaai en pootgoed. Toen we terug kwamen stond er bij de buren een pakketje met het bestelde spul. Grote heerlijkheid ! Ik had twee soorten aardappelen besteld , niet zo heel veel gewoon genoeg tot aan december ofzo. Aardappelen nemen nogal wat ruimte in de moestuin vind ik. Dit jaar bestede ik de bionica en 20 knollen vittelotte noir. De bionica had ik ook in ons eerste moestuin jaar, een mooie vroege aardappel , goede oogst en de kleintjes gebruikte ik als pootaardappeltjes voor het jaar daarop. Andere jaren bestelde ik een ander soort maar dat werd niets , ze kregen een holle kern en degene die prachtig leken veranderden al snel in sponzen . niet  goed te bewaren en zeker geen pootertjes, dus dit jaar gewoon de bionica eens zien of ze het net zo goed doen als toen :). De violette noir heb ik besteld voor het leuk-op-je-bord.

Ik spit de moestuin nooit om, in het najaar dek ik de bedden af met laag compost /mest , daarover weer een laag stro komt altijd goed. Afgelopen herfst heb ik dat niet gedaan domdomdom want de grond is aardig dichtgeslagen, nu moet ik aan de gang met een grondwoeler en alsnog compost toevoegen, het zij zo, als ik nu naar buiten kijk wordt het geen straf om vandaag in de tuin bezig te zijn. Het bed met boerenkool heb ik  maandag ochtend al leeggehaald, een deel eten we op en de rest gaat in de vriezer.
He fijn he zo'n nieuw tuinseizoen. VOORJAAR !!!

Afgelopen weekend waren dochter , schoonzoon en baby uit Zutphen hier, gisteren ging ik met de trein naar , inmiddels hoogzwangere, dochter in Ermelo. Het is zo goed om iedereen weer te zien en te knuffelen. Tja we moeten nu wel wachten tot augustus om dochter en schoonzoon uit India te kunnen omarmen zucht , zo gaat dat.

Deze hele week heb ik nog nog vrij , hoe fijn is dat ! Grandpa is al weer aan de slag , arme kerel , 's avonds als we in bed liggen hoor ik hem zachtjes vragen "he, zullen we even op de scooter naar Kuilapalayam om een ijsje te halen..."

liefs grandma.

Weer thuis

We zijn weer thuis . Na een lange reis met een wachttijd van 8 uur in Dubai kwamen we donderdagmiddag in Duuseldorf aan. We sloten ons avontuur op gepaste wijze af want toen we de auto wilden starten , die daar in de parkeergarage voor lang parkeren stond, bleek de accu helemaal dood ...whaaa iemand wilde helpen met startkabels maar het hielp allemaal niets. Uiteindelijk kwam er een man van het vliegveld met een powerbooster en warempel de motor sloeg aan pfffieuw. We kropen in ons wagentje, de verwarming hoog want inmiddels waren we verkleumd tot op het bot. Thuis was het heerlijk warm, zoon had de verwarming al aangezet. 

Het is heerlijk om weer thuis te zijn maar erg dubbel want we wilden daar ook wel blijven bij dochter en ook naar huis naar de andere kinders. 

We moeten een beetje wennen aan de kou hier her was daar 34 graden ...

De laatste dagen in India waren nog vol met belevenissen. We gingen naar Pondicerry , wat een avontuur op de brommer druk druk! Grandpa vond het geweldig! Ik zat achterop OMG OMG OMG !!!!!!  :)

We gingen nog eens zwemmen, bezochten bekenden, gingen nog veel uit eten en genoten van elkaars gezeldschap. Het afscheid viel ons zwaar ooooh huilen maar dat mag hè t is allemaal liefde :)

Wat was het een geweldige tijd, wat een verschil in cultuur en soms ook helemaal niet. Het verkeer is hier gewoon saai, geen koeien en honden, geen riksja's , geen vrouwen met vanalles op hun hoofd. Tja ook geen afval , geen armoede en stinkende vuurtjes waar mensen hun afval ( lees plastic) verbranden...

Dag mooi India , wat een bijzonder land .

Tempel van laaang  geleden uitgehakt in steen .

Tempeltje waar we een van eerste dagen werden uitgenodigd om te komen eten.

Hurk wc-tje

Tanken met trechter en petfles :)

Leven met afval

U

Standbeeld van Ghandi in Pondicerry

Op het strand van Pondicerry kwamen we de kindjes tegen van het schooltje waar dochter en schoonzoon werken. Ze waren die dag naar de ashram geweest  . We aten samen op het strand.

We gaan weer over tot de orde van de dag . Met mooie herinneringen aan een prachtige tijd.

Liefs grandma. 

India, nog een keer

K had het wel gedacht , eenmaal thuis kan het verdwenen blogje geplaatst . Mooi krijgen jullie um alsnog te lezen :)


Jaaaa we hebben weer internet :) morgen verkassen weer en daar is door het het hele gebouw WiFi . Gisteren bezochten we de matrimandir een soort van tempel hier in Auroville, ik moet zeggen het was heel bijzonder, rust en stilte .

Het gebouw is kolossaal en van binnen lijkt het haast een ruimteschip , alles wit en licht met in het midden een groot kristal ,ik kan het niet goed omschrijven eigenlijk en er mochten geen fotoos worden gemaakt.

We kijken nog onze ogen uit. We kennen de weg al aardig goed, weten waar een supermarktje is in de omgeving, waar je lekker kunt eten, de jongelui nemen ons telkens mee naar een ander eethuis, soms helemaal achteraf. Het eten is heerlijk, we eten alles ja ook bij stalletjes langs de weg, gisteren kochten we snackjes van een vrouwtjes die frituurtjes verkocht, vuurtje ...pan met vet en bakken maar. 

Vanmorgen brachten we een bezoekje aan de school waar ze werken, zo leuk al die kindjes.

Nog wat impressies

Rode banaan.

Hond komt er gezellig bij zitten

                                                                                                                Eten

Mooi 

god van muziek, bij een werkplaats voor muziekinstrumenten

Zitten we op een terrasje ... Oh hooooooi :)

Uitzicht vanwaar ik zit te ipadden.

Afscheid nemen

Vandaag vliegen we alweer terug...

Vanmorgen voor de laatste keer met de kinderen ontbeten, vanmiddag nog even samen lunchen, nog even innig knuffelen , ik kan ze niet meer missen.....

Om 15.30 komt de taxi ons halen. 

Liefs grandma.