Al jaren staat er "een erfhond voor grandpa" op ons verlangenslijstje. We wisten welke soort hond we leuk vonden en keken her en der eens rond op marktplaats of online bij hondenfokkers. We wilden niet expliciet een puppy het mocht ook een wat oudere hond zijn. Onze enige eisen was dat de hond goed met kindjes en andere dieren overweg kon. Het zou ook handig zijn als het beestje eens een dag alleen kon zijn aangezien grandpa en ik allebei werken op maandag en soms ook op woensdag. Op andere dagen is er altijd een van ons thuis.
Er was geen haast, ons leven is zonder hond ook al druk. Grandpa en ik hadden de afspraak dat als een van ons ergens De Hond tegenkwam, we deze mee naar huis zouden nemen. Als er maar een goed gevoel bij was.
Afgelopen weekend belde dochter uit Zutphen of we iemand wisten voor een hond van een van haar cliënten. De oude baas kon niet meer voor haar zorgen en het beestje moest echt weg. Het ging om een oude zwarte ( met grijs ) labrador. Toen kwam daar het idee...zullen wíj...is dit verstandig...heul oud beestje...met atrose...? Eigenlijk hoefden we er niet zo heel lang over na te denken, JA dit gaan we doen! Een oma-hond bij grandpa en grandma dat past prima samen lijkt ons.
Donderdagavond ga ik haar ophalen, ik ben zo benieuwd.
| www. plaatje, maar dit is het idee zeg maar, lief he. |
liefs grandma.
